Mimo, iż słowo
karaoke nie brzmi szczególnie polsko, to chyba już na trwałe zagościło
w naszym języku. Niewtajemniczonym, których w naszej szkole za sprawą
dzisiejszej imprezy już nie ma, spieszę z wyjaśnieniem, iż tym
terminem określa się imprezy połączone ze wspólnym śpiewaniem. 10
listopada 2004 roku odbyła się w naszej szkole pierwsza tego typu
impreza zorganizowana przez klasę 2a. Zorganizowanie jej nie byłoby możliwe
bez sprzętu – projektora multimedialnego i notebooka, które nasza
szkoła posiada. W tym miejscu przypomnę, iż projektor otrzymaliśmy 
od
fundacji naszego regionalnego posła – pana Romualda Aichlera, a
notebooka zakupiliśmy ze środków Rady Rodziców.Impreza karaoke trwała 2 godziny. Czas nie jest w tym przypadku bez znaczenia. Zwykle tego typu imprezy są krótsze, gdyż wymagają od uczestników dużego zaangażowania. Trudno tu wskazać osoby prowadzące oraz odbiorców. Wszystkie osoby będące na sali są współtwórcami toczącej się akcji i od ich zaangażowania zależy powodzenie imprezy. Nasza młodzież stanęła na wysokości zadania. Punktualnie o godzinie 17, tj. na początku imprezy, na sali zasiadło około 60 osób. Jest to idealna liczba na warunki jakimi dysponujemy, a także zapewniająca dużą różnorodność gustów muzycznych.
O
powodzeniu przedsięwzięcia najlepiej świadczy jego zakończenie –
owacje na stojąco i skandowanie przez uczniów – „jeszcze”.
Trudno opisać emocje towarzyszące podczas występów solowych, gdyż
te mimo, iż początkowo dość sporadyczne, z czasem cieszyły się
coraz większym zainteresowaniem. Moim zdaniem na „króla parkietu”
zasługuje Krzysztof Kinal – uczeń klasy 3c, który kilkakrotnie wystąpił
samodzielnie i z, godną pozazdroszczenia swobodą, zaśpiewał wybrane
przez siebie utwory. Nie zabrakło również występów, znanych społeczności
szkolnej z niezwykłego talentu muzycznego dziewcząt – Darii Nizio
(3a) oraz Marty Biedziak (3c). Widać, że kochają śpiewanie, gdyż
mimo iż przed południem ich talent „został wykorzystany” podczas
uroczystości Święta Szkoły, to przybyły na naszą imprezę by
podzielić się swoim głosem.
Dziękuję
organizatorom, tj. mojej klasie – 2a, za sprawne przygotowanie
imprezy, jak również paniom – Jadwidze Markiewicz, Joannie Schwarz,
Magdalenie Pęczek, Kamili Mądroszyk oraz panu dyrektorowi Romualdowi
Szulcowi, za znalezienie czasu i przybycie do nas by wspólnie delektować
się muzyką.Kto wie, być może tak dobrze przyjęta forma spędzania czasu, zostanie powtórzona. Jako organizator sądzę, że najbliższy karnawał byłby ku temu stosowaną okazją.
